प्रामाणिकपणे काम करूनही आर्थिक कोंडी; रौफ पटेल यांच्यावर हलाखीची वेळ!
‘हक्काची रक्कम अडकल्याने खिसाच नव्हे, विश्वासही रिकामा झाला’; मुलांची फी, घरखर्च अन् सहकाऱ्यांच्या वेतनाचा प्रश्न ऐरणीवर
शिरोळ | संदीप इंगळे
माणसाच्या आयुष्यात सचोटीने आणि निष्ठेने काम करूनही जेव्हा आर्थिक फटके बसतात, तेव्हा नुसता खिसाच रिकामा होत नाही, तर माणसाचा विश्वासही डळमळीत होतो. लोकांच्या संकटात धावून जाणे, आपत्तीच्या काळात जीवाची पर्वा न करता मदतकार्य करणे आणि समाजसेवेचा वसा जपणे, हेच आयुष्याचे ध्येय मानलेल्या वजीर रेस्क्यू फोर्सचे प्रमुख रौफ पटेल यांच्यावर आज आर्थिक विवंचनेमुळे अत्यंत हलाखीची वेळ आल्याचे त्यांनी मांडलेल्या व्यथेतून समोर आले आहे. शिरोळ नगरपालिका, संबंधित व्यवस्थापन आणि सोलापूर जिल्हा आपत्ती व्यवस्थापन विभागाकडील कामाच्या मोबदल्याच्या रकमा प्रलंबित असल्याने त्यांच्या आर्थिक अडचणी गंभीर बनल्याचे पटेल यांनी सांगितले.
‘सहकाऱ्यांच्या डोळ्यांत पाहण्याचीही ताकद उरली नाही!’
आपत्तीच्या प्रसंगी मदतीसाठी धावून जाणाऱ्या हातांनाच आज आर्थिक संकटाचा सामना करावा लागत असल्याची वेदना रौफ पटेल यांच्या शब्दांतून व्यक्त होत आहे. माझ्यावर विश्वास ठेवून माझ्यासोबत अहोरात्र राबलेल्या सहकाऱ्यांच्या डोळ्यांत पाहण्याचीही आज माझी ताकद राहिलेली नाही. प्रामाणिकपणे काम करूनही अशी वेळ अनुभवावी लागत असेल, तर यापेक्षा दुर्दैव काय, अशा भावना त्यांनी व्यक्त केल्या.
रेस्क्यू फोर्सच्या माध्यमातून काम करताना अनेकांच्या अडचणीच्या काळात मदतीचा हात देण्याचा प्रयत्न केला. मात्र, स्वतःच्या अडचणीच्या काळात हक्काचा मोबदला मिळत नसल्याने आर्थिक नियोजन कोलमडल्याची खंत पटेल यांनी व्यक्त केली. कामासाठी केलेला खर्च, वाहनांची देखभाल आणि मदतकार्यात सहभागी झालेल्या सहकाऱ्यांच्या जबाबदाऱ्या सांभाळताना आता आर्थिक ओढाताण असह्य होत असल्याचे त्यांनी सांगितले.
मुलांच्या शिक्षणापासून घरखर्चापर्यंत चिंता
मुलांच्या शाळा-महाविद्यालयाची फी, घराचा दैनंदिन खर्च, वाहनांचे हप्ते आणि सोबत काम करणाऱ्या सहकाऱ्यांचे वेतन या जबाबदाऱ्या पार पाडायच्या कशा, असा प्रश्न आज त्यांच्यासमोर उभा आहे. कष्टाने उभे केलेले काम सुरू ठेवायचे, सहकाऱ्यांचा विश्वास जपायचा आणि कुटुंबाच्या गरजा पूर्ण करायच्या, या सगळ्या आघाड्यांवर त्यांना संघर्ष करावा लागत असल्याचे त्यांनी सांगितले.
लोकांची सेवा करताना आणि त्यांच्या अडचणी सोडवताना मिळालेला हा अनुभव म्हणजे प्रामाणिकपणाची पावती आहे की काय, असा बोचरा प्रश्नही त्यांनी उपस्थित केला. समाजासाठी काम करणाऱ्या व्यक्तीच्या कष्टांचे मोल वेळेवर मिळाले नाही, तर त्याचा परिणाम केवळ त्या व्यक्तीवर होत नाही; तर तिच्यासोबत काम करणाऱ्या सहकाऱ्यांच्या कुटुंबांवरही होतो, ही बाब त्यांच्या व्यथेतून अधोरेखित झाली आहे.
‘माझी वैयक्तिक मागणी नाही, हक्काचा न्याय हवा!’
माझी कोणतीही वैयक्तिक मागणी नाही. माझ्यासोबत जोडलेल्या निष्पाप सहकाऱ्यांचा आणि माझ्या कुटुंबाचा न्याय्य हक्क मला मिळावा, एवढीच अपेक्षा आहे. आज कामाचे सर्व मार्ग बंद झाल्यासारखे वाटत असले, तरी माझा स्वाभिमान अद्याप जिवंत आहे, असे रौफ पटेल यांनी भावनिकपणे सांगितले.
दरम्यान, संबंधित यंत्रणांकडून प्रलंबित रकमा नेमक्या किती आहेत, त्या कोणत्या कामांच्या मोबदल्यापोटी देय आहेत आणि त्या अदा करण्यात विलंब का होत आहे, याबाबत अधिकृत बाजू समोर येणे आवश्यक आहे. संबंधित प्रशासनाने या प्रकरणाची तातडीने दखल घेऊन देयकांची पडताळणी करावी आणि नियमानुसार योग्य ती कार्यवाही करावी, अशी अपेक्षा व्यक्त होत आहे.
आपत्तीच्या काळात दुसऱ्यांच्या मदतीसाठी धावणाऱ्या हातांना आज स्वतःच्या संसारासाठी संघर्ष करावा लागत असेल, तर ही केवळ एका व्यक्तीची आर्थिक अडचण नाही; तर समाजसेवेतील कार्यकर्त्यांच्या श्रमांचे मोल आणि प्रशासनाच्या उत्तरदायित्वाचा प्रश्न आहे. या संकटातून मार्ग काढण्यासाठी संबंधित यंत्रणा काय भूमिका घेणार, याकडे आता लक्ष लागले आहे.